Tłumaczenie starego tekstu Rona Edwardsa, będącego jednym z kamieni milowych na drodze przeróżnych rozważań teoretycznych o RPG. W dużej mierze już historyczny, sporo się zdezaktualizowało, pewne określenia zmieniły znaczenie lub zostały rozwinięte (jak chociażby sama “teoria GNS”) jednak podstawowa teza Edwardsa, wyrażona w tytule, pozostała moim zdaniem aktualna.
Postanowiłem tekst przetłumaczyć, ponieważ nigdzie nie znalazłem jego polskiej wersji, zaś mogą znaleźć się osoby, które po angielsku czytać po prostu nie lubią, lub czują się w tym nieco słabiej.

autor: Paradoks

Cóżem się już naczytał o tym, jak w Polsce rządzi zły mainstream, a wszystko co piękne i niezależne powstaje za oceanem, tymczasem u nas nic tylko w kółko Warhammer, Świat Mroku i dedeki… Zatem, dawno, dawno temu, postanowiłem, że coś trzeba z tym zrobić.

by Veshiesse

Tym razem raport z sesji dotyczy przygody, prowadzonej w dość odmienny sposób. Otóż oprócz klimatu horroru i tajemniczości, postacie graczy wcielają się w aktorów, których zadaniem jest… grać za cenę swojego życia (i to nie tylko jedną rolę). Spora dawka paranoicznych, nie dających się wytłumaczyć sytuacji, uprzejmi pracownicy teatru, którzy równie dobrze mogą okazać się psychopatami, niewyjaśnione zniknięcia, “mrugające” portrety i mgła, która za każdym razem poprzedza tragiczne wydarzenie – to wszystko należy wrzucić do kotła, doprawić klimatami XIX-wiecznej Anglii, odrobiną sztuki, przepychem i kunsztownymi dekoracjami i psychodeliczna sesja gotowa.