Autor: Ghost Rider

Jako Mistrz Gry i jednocześnie miłośnik wszelkich komiksów (europejskich, amerykańskich i azjatyckich) miałem do czynienia z wieloma tytułami, niektóre okazały się strasznymi, nie wartymi wydania pieniędzy gniotami, inne przeciwnie, na długo zapadają w pamięć. Są też takie tytuły, których nie da się określić inaczej, niż jako wzór do naśladowania. O jednym z tych ostatnich będzie teraz mowa: dzieło (bo nazwać to tworem byłoby obrazą) Gartha Ennisa i Steve’a Dillon’a zwące się Kaznodzieja (ang. Preacher).

Autor: Behemot
Niczym kometa na sierpniowym niebie zabłysł na polskiej scenie norweski system indie: Until we sink. Przeczytałem i wiem, że nie jest to system dla mnie. Nie jest to system do grania. To system, który inspiruje. Przypomina o znaczeniu opowieści i możliwościach jakie daje narracja szkatułkowa.

Autor: Paradoks

Prawdopodobnie kieruję się podczas prowadzenia oraz grania najrozmaitszymi zasadami, z których sporej części nawet sobie na co dzień nie uświadamiam. Jednak jeżeli pytanie pada o zasadę najważniejszą, nie sposób chyba ująć tego inaczej, niż w tytule – ot właśnie, najważniejsza zasada to dążenie do dobrej, satysfakcjonującej gry.

Karnawał na Strefoblogu rusza pełną parą. Tym razem o tym, że powinno być fajnie.

Kolektyw napisał:

Ten wpis został poświęcony wydarzeniom na forum. Opisuje nowe rekrutacje, ciekawe dyskusję, inne wydarzenia związane z forum. Powstał z myślą o użytkownikach forum, którzy nie mają czasu na bieżąco śledzić aktywności forum. Mamy nadzieje, że wam się spodoba.

Autor: Behemot

Ruszyła nowa edycja karnawału blogowego rpg, tym razem Zuhar zaproponował temat “Najważniejsze Zasady” i znowu przeszkadza mi wielostylowość. Każda sesja to różne oczekiwania i różne zasady, niektóre bardzo praktyczne i mi bliskie, ale w gruncie rzeczy niekonieczne by dobrze się bawić. Nie będzie więc oryginalnie, będzie o tym co ważne, wręcz najważniejsze. O tym by nie identyfikować się zbytnio ze swoją ukochaną postacią i że nadmierna immersja to więcej szkody niż pożytku.

Donosi Rhamona

W zreaktywowanym Konkursie można wciąż wygrać strefową koszulkę oraz forumowe gadżety w postaci specjalnej rangi i kolorku przez okres jednego miesiąca.
Obecnie można nominować posty w dwóch kategoriach:
- z sierpnia;
- z września.
(…)

Tłumaczenie starego tekstu Rona Edwardsa, będącego jednym z kamieni milowych na drodze przeróżnych rozważań teoretycznych o RPG. W dużej mierze już historyczny, sporo się zdezaktualizowało, pewne określenia zmieniły znaczenie lub zostały rozwinięte (jak chociażby sama “teoria GNS”) jednak podstawowa teza Edwardsa, wyrażona w tytule, pozostała moim zdaniem aktualna.
Postanowiłem tekst przetłumaczyć, ponieważ nigdzie nie znalazłem jego polskiej wersji, zaś mogą znaleźć się osoby, które po angielsku czytać po prostu nie lubią, lub czują się w tym nieco słabiej.

Autor: Rhamona

Z serii sławnych i docenionych felietonów “Rama – Smarowanie” , mam przyjemność zaprezentować Wam co myślę o tych, którzy uprawiają sex na łamach przygód PBF. Ciskam kijami i rozdaję marchewki. Szczególnie dla tych, którzy starają się nie dostrzegać walorów ciał płci przeciwnej.

Zapraszam.

autor: nid
Disclaimer:Ten wpis jest inspirowany 4 edycją karnawału blogowego, ale nie jest zamieszczony w ramach karnawału. Jednym z powodów dla takiej decyzji jest to, że nie bardzo rozumiem o czym właściwie jest ta edycja karnawału.

W skrócie: poniżej proponuję (luźno korzystające z terminologii Big Model) ujęcie przekładalności różnych mediów na RPG. W dalszej kolejności korzystam z pojęcia przekładalności w celu wskazania wieloznaczności użycia słowa “realia” w kontekście RPG. Następnie korzystam z kilku przykładów aby pokazać, że “realia” nie pomagają w istotny sposób w komunikowaniu oczekiwań względem gry, a co więcej, może okazać się że powodują iluzję porozumienia którą boleśnie można odczuć podczas gry.

Behemot napisał:

Moje ulubione realia są w odcieniach szarości, nie mogą być jednoznaczne, jeśli to piękne miasto, to w podziemiach kwitnie przestępczość, jeśli jest to dzielny bohater, to i on ma swoje lęki, oraz słabości. Nic nie jest oczywiste – oczywistość jest nudna. Interesująca jest dopiero niepewność, tajemnica, konflikt dwóch równoważnych sił, starcie którego wynik nie jest pewien. Takie realia lubię najbardziej…

Nadal trwa czwarty odcinek Karnawału Blogowego RPG, tym razem Seji zaproponował by uczestnicy opisali swoje ulubione realia. Motywy, które często są inspiracją przy tworzeniu sesji. Temat okazał się być strzałem w dziesiątkę, bowiem ponad 20 osób jak dotąd odpisało, a zamknięcie edycji dopiero 16.10.2009. Listę artykułów można przejrzeć na stronie.
Strefoblog dołączył do korowodu. Na początek wpisem o szarościach, wyborach, podstępnych przeciwnikach, pradawnych miastach i innych fetyszach behemota.