Napisał: JJHunter
To było jakieś 15 lat temu, gdy będąc jeszcze małym chłystkiem, miałem okazję obejrzeć Obcego: Decydujące starcie. Film był przerażający i fascynujący zarazem. Szybko stał się moim ulubionym.
Wtedy, gdy koledzy zachwycali się Michaelem Jacksonem, Jordanem czy Bruce’m Willisem, ja niemalże ubóstwiałem dzielny oddział piechoty kolonialnej. Z pamięci jednym tchem mogłem wymienić wszystkich bohaterów filmu i godzinami opowiadać o dostępnym im ekwipunku.
Nie trudno więc wyobrazić sobie moją radość, gdy niedługo później w moje ręce wpadła gra Obcy.

Napisał: Teelyr del Alakaraton

Na wstępie zaznaczam, że to mój pierwszy wpis na Strefoblogu już od dłuższego czasu. Powodów takiego stanu rzeczy było wiele, a niestety, część z nich nadal muszę brać pod uwagę. Mimo to, postaram się częściej pisać, jako że o wspólne dobro trzeba dbać, a chwalebną inicjatywę – wspierać. Nie mówiąc już o tym, że w wielu sprawach jest sporo do powiedzenia. Liczę, że również inni podchwycą temat reaktywacji naszego bloga i w miarę możliwości zaczną płodzić nowe wpisy. Ktoś musi zacząć. Zatem, zapraszam.

Dawno, dawno temu był sobie chłopiec o imieniu Adaś. W tamtych czasach nie było komputerów. Nie było internetu. Czarno-białe telewizory pokazywały dwa programy. Gadali na nich o nudnych sprawach brzydcy panowie. W kinach nie wyświetlano amerykańskich filmów. I nie było muzyki do słuchania z iPodów i komórek. I pewnej niedzieli – nie było Teleranka. Wroniec wpadł nocą przez okno do mieszkania w którym mieszkał Adaś z rodziną i porwał jego tatę. Życie zamieniło się w straszliwą bajkę.

Autor: Ghost Rider

Jako Mistrz Gry i jednocześnie miłośnik wszelkich komiksów (europejskich, amerykańskich i azjatyckich) miałem do czynienia z wieloma tytułami, niektóre okazały się strasznymi, nie wartymi wydania pieniędzy gniotami, inne przeciwnie, na długo zapadają w pamięć. Są też takie tytuły, których nie da się określić inaczej, niż jako wzór do naśladowania. O jednym z tych ostatnich będzie teraz mowa: dzieło (bo nazwać to tworem byłoby obrazą) Gartha Ennisa i Steve’a Dillon’a zwące się Kaznodzieja (ang. Preacher).

Autor: JJHunter
Czy ty też zadawałeś sobie to pytanie? Co ma w sobie ten zlepek 8-bitowych pikseli, że wciąż cieszy serce? Co ma w sobie ta muzyka (lub jej brak), której wciąż słuchasz, choć niekiedy bolą już od niej uszy? Co ma w sobie ta stara gra, że wciąż do niej wracasz…

Pamiętam te czasy, gdy znikałem z telewizorem pod jednym kocem, tak by blask ekranu nie alarmował rodziców. Jak do stacji ostrożnie wkładałem dyskietkę by jej charakterystyczne “PSTRYK!” nie zbudziło nikogo w domu. Potem już był tylko niemy orgazm, gdy rozchodziło się stłumione pod poduszką “trata ta ta ta ta, trata trata” pracującej stacji dyskietek. No dobra, za 4 godziny trzeba wstawać do szkoły, nie traćmy czasu, w końcu jest tak wiele do zrobienia! Trzeba uratować świat!

Witam!
Świat wykreowany przez geniuszy z Black Isle do dziś cieszy się wśród fanów post-apokalipsy ogromnym zainteresowaniem. Nie wiadomo, ilu z nich zainteresowało się tą dziedziną popkultury właśnie dzięki niemu. Sam, będąc ciekawy  co spowodowało ten fenomen, rozpocząłem na łamach forum dyskusję. Odpowiedź, że świat ten był obecny i grał główną rolę w kilku wybitnych grach, [...]

by Bazil

Na początek gra, która z pewnością budzi niemałe zainteresowanie w światku komputerowych RPG – Dragon Age: Origins.
Gra tworzona jest przez bardzo dobrze znane wszystkim studio BioWare (ludzie od Baldur’s Gate, Neverwinter Nights itp.). Od samego początku mówi się o niej jako o duchowym następcy BG, z wciągającą fabułą, interesującymi lokacjami, ważnymi wyborami moralnymi oraz [...]